* افراط وتفریط در عرصه آسیب ها*

 

پیش از آنکه به عرصه بحث از آسیبها واردشویم تذکر یک نکته را ضروری میدانم وآن اینکه :درعرصه مقابله با آسیب ها دو نظریه وجود داردکه بنده معتقدم در دو طرف افراط و تفریط است و نظریه معتدل حد وسط است.این دونظریه عبارتند از:یک نظریه آن است که عزاداری امر مقدسی است اصلا نباید در این عرصه وارد شد بگذاریم مردم هر کاری میخواهند بکنند یعنی به هر شکلی که میخواهند عزاداری کنند اگر بخواهیم در این میدان وارد شویم ونقد کنیم چه بسا اصل عزاداری آسیب می بیند پس چرا دست به ابروی عزاداری بزنیم که در نتیجه چشم کور شود!صاحبان این نظریه باید توجه کنند که اگر عزاداری آسیب زادیی نشود چه بسا اصل عزاداری آسیب دیده و شاهد آن باشیم که چند سال آینده در عزاداری همه چیز باشد جز احیای مکتب سالار شهیدان(ع)ما نمی توانیم در این عرصه بی تفاوت باشیم و اجازه دهیم در پوشش عزاداری گناه و معصیت صورت پذیرد.نظریه دوم که نظریه تفریطی می دانیم این است که به گونه ای از عزاداری ها انتقاد کنیم این است که به گونه ای ازعزاداری ها انتقاد کنیم که خدای ناکرده مردم از اصل برپایی آن دلسرد شوند. به گونه ای از مداح ها انتقاد کنیم که خوبان آنهانیز زیر سئوال روند. بحمدالله در جمع مداحان کسور کسانی هستند که هم مخلصانه می خوانند و هم مراقبند از حدود شرع خارج نشوند.من ارج و ارزش این گونه مداحان را از دعبل و کمیت دیروز کمتر نمیدانم نباید به گونه ای از خطبا انتقاد کنیم که تر و خشکش همه با هم بسوزد!خطبا ارزشی که زبان گویای اسلامند نیزآسیب ببینند.این هم نادرست است،ما معتقدیم باید در این عرصه جانب اعتدال را گرفت.بر پایی عزای حسینی (ع)واهل بیت(ع)تاکید داشته باشیم از خطبا و مداحان مخلص تجلیل و تکریم کنیم در عین حال رسالت روشنگری خود را در عرصه عزاداری ها همانند دیگر عرصه ها داشته باشیم. بنابر این اگر در این مجلس عظیم سخن از آسیب ها داریم،هرگز در صدد تخریب عزاداری ها ،خطباومداحان مخلص نیستیم. بلکه در پی آنیم  که نهاد مقدس با نشاط و شادابی بماند و همانند گذشته الهام بخش باشد.ادامه دارد.....

/ 1 نظر / 16 بازدید